


prachtige, tijdloze (luister)liedjes
De Kaapverdische Mayra Andrade zorgde met haar uitstekend ontvangen debuutalbum ‘Navega’ voor een van de leukste zomerplaten van 2007. Haar zwoele en swingende mix van typisch Kaapverdische ritmes, Braziliaanse klanken en jazzy popsongs trok veel aandacht en werd als beste nieuwkomer bekroond met een BBC Radio 3 World Music Award. Twee jaar later vervolgde Andrade haar muzikale wereldreis op ‘Stória Stória’, ook al weer een heerlijk gevarieerd album vol prachtige, tijdloze (luister)liedjes. Een van de smaakmakers binnen de huidige wereldmuziek.
“Mayra Andrade betovert je met een verbluffend debuut. (…) Op ‘Navega’ meandert de zang als een vlinder, dansend op lichtvoetige liedjes van verlangen.” (Trouw over haar debuut-cd ‘Navega’, 2007)
“Mayra Andrade maakt alle hooggespannen verwachtingen waar. (…) De bundeling van traditionele Kaapverdische ritmes, Cubaanse en Braziliaanse muziek levert sprankelende liedjes op.” (muziekmagazine Revolver over de cd ‘Stória, Stória’)
Regisseur Willibrord Keesen bezoekt een cursusavond om zijn manier van werken toe te lichten. Een andere avond schuift acteur Michiel Bijmans aan. We wonen een doorloop bij in Theater aan de Rijn en bezoeken uiteindelijk de première van de voorstelling op zaterdag 15 oktober in Schouwburg Arnhem (zie elders in deze Maandagenda). De maandag daarop is er een laatste cursusavond om de geleerde zaken in volgorde en perspectief te zetten. Cursusleider is de ervaren theatermaker en docent Willem Jan Mulder. Regisseur Willibrord Keesen bezoekt een cursusavond om zijn manier van werken toe te lichten. Een andere avond schuift acteur Michiel Bijmans aan. We wonen een doorloop bij in Theater aan de Rijn en bezoeken uiteindelijk de première van de voorstelling op zaterdag 15 oktober in Schouwburg Arnhem (zie elders in deze Maandagenda). De maandag daarop is er een laatste cursusavond om de geleerde zaken in volgorde en perspectief te zetten. Cursusleider is de ervaren theatermaker en docent Willem Jan Mulder.
reprise van theaterhit Huub Stapel
Er lijkt geen einde te komen aan het succes van Huub Stapels onemanshow ‘Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus’. In de gelijknamige beststeller vraagt John Gray zich af of uiteenlopende schepsels als mannen en vrouwen elkaar ooit zullen begrijpen. Stapel vond de juiste toon voor de theaterversie en speelde deze herkenbare en geestige voorstelling inmiddels al meer dan 180 keer voor ruim 100.000 bezoekers.
"Stapel bespeelt zijn publiek als routineus cabaretier en stand-up comedian. (…) Duidelijk is dat hij met deze succesformule nog jaren vooruit kan.”
(de Volkskrant)
"Een avondje naar Huub Stapel is een stuk goedkoper dan in relatietherapie gaan.” (De Telegraaf)
awardwinnende dansmusical
De met een Musical Award bekroonde dansmusical ‘The Wild Party’ is “een lust voor zowel oog als oor”, aldus Het Parool. De voorstelling, die in 2008 voor uitverkochte zalen in M-Lab stond, speelt in New York in de jaren twintig van de vorige eeuw. De relatie tussen danseres Queenie (Vera Mann) en clown Burrs (Ara Halici) heeft zijn beste tijd gehad. Een groot, wild feest moet voor afleiding zorgen. Maar het loopt totaal uit de hand. De muziek is een combinatie van jazz en gospel uit de jaren twintig en popsongs met r&b-invloeden uit het hedendaagse New York.
tekst en muziek: Andrew Lippa · vertaling en regie: Koen van Dijk · spel: Ara Halici, Vera Mann, Ellen Evers, Gino Emnes, Ivo Chundro e.a.
"Een lust voor zowel het oog als het oor." (Het Parool)
"Een spannende musical, ook voor wie niks met musicals heeft." (Algemeen Dagblad)
solo en alleen
Dat Arie&Silvester een zaal plat konden spelen was al jaren publiek geheim. Maar zou Silvester het ook alleen kunnen? Ja, dat kon hij. Zijn eerste soloshow ‘Silvester Alone’ was een groot succes. ”Jammer dat hij niet eerder solo is gegaan”, vond het Parool. In ‘Het recht van de sterkste’ zet Silvester die nieuwe koers voort, met een ongezonde dosis humor, bloedstollende verhalen en hilarische visuele scènes. De grote vraag van de avond is: zijn wij evolutionair gezien niet allang voorbij onze uiterste houdbaarheidsdatum? En zo ja, wat doen we dan nog met de ons resterende tijd op aarde?
Fragment uit vorige show
'Silvester Alone'

schaamteloos voor de lach
In twintig jaar tijd maakte NUHR vijftien succesvolle theatershows. In 2004 ontvingen ze voor ‘Over de top’ de prestigieuze Poelifinario, voor de meest indrukwekkende cabaretvoorstelling van het seizoen. Vergeet geëngageerd theater, vergeet de zoektocht naar een kritisch tijdsbeeld of iets met ‘inhoud’. NUHR gaat schaamteloos op zoek naar de lach, de traan, de verbazing en de woede. Zolang het maar werkt! In ‘Het werkt wel’ volgen we de comeback van de band ‘A band called Eddie’. De sneue rockers hebben een duidelijk doel voor ogen: de zalen moeten vol, de kaartjes verkocht en de ego’s gestreeld.
“Viggo Waas, Peter Heerschop en Joep van Deudekom blijken ook na twintig jaar nog een gouden trio. (…) ‘Het werkt wel!’ kent tal van hilarische scènes, waarin de timing van de heren weer onfeilbaar is. De muzikanten Eddie B. Wahr en Kees van Vooren zijn eveneens dienstig als pispaal, en ook dat levert mooie scènes op." (De Telegraaf)
“De groep excelleert in snelle, hard gesneden sketches die behendig in elkaar schuiven tot een doorlopende intrige. Ook nu worden er weer gehaaide grappen gemaakt in allerlei compacte samenspraakscènes: over de idiotie van supermarktacties, over rinkelende mobieltjes die een gesprek tot een complete warboel kunnen maken, of de paniek die verkeerd geadresseerde sms’jes kunnen bewerkstelligen.” (NRC Handelsblad)
“NUHR schiet weer raak.” (Trouw)
beeldend theater van wereldniveau
Het Berlijnse theatercollectief Familie Flöz is gespecialiseerd in theater met maskers. De groep maakte tijdens eerdere tournees al grote indruk. Met behulp van hun maskers kruipen de vier acteurs in 'Infinita' in de huid van kinderen en bejaarden en schakelen virtuoos heen en weer tussen die twee werelden. U ziet een baby die zijn eerste wankele stappen zet, ondeugende kinderen, de ontdekking van seksualiteit en oude mensen die op een bepaalde manier nog niets van hun kinderlijke nieuwsgierigheid en (on)deugden verloren hebben. Film, projecties en (live)muziekfragmenten zorgen voor een extra dimensie en leveren beeldend theater op van grote klasse.
opzwepende Mozart
Het Nederlands Blazers Ensemble zorgt met een aanstekelijke combinatie van muzikaal vakmanschap en uitbundig speelplezier voor prachtige bewerkingen van bekende opera’s. Dit keer brengen ze een briljante bewerking van Mozarts opera ‘Die Entführung aus dem Serail’,zeer waarschijnlijk van de hand van de meester zelf. De blazers voegen deze parel gretig toe aan de kroon van hun eigen ijzeren repertoire op historische instrumenten, aangevuld met trompet, trombone, contrabas en pauken voor een extra bite. Vertaalde Arabische teksten en het opzwepende spel van de Marokkaanse ud-virtuoos Driss El Maloumi brengen u in oosterse sferen.
topkoor brengt motetten van Bach
Een droomconcert voor alle barokliefhebbers: het wereldwijd vermaarde Monteverdi Choir, bijgestaan door de sublieme English Baroque Soloists en Sir John Eliot Gardiner, oprichter van beide gezelschappen, aan het roer. Het Montiverdi Choir werd in januari door het gerenommeerde Britse klassieke muziekmagazine Gramophone uitgeroepen tot beste koor ter wereld. Bachs zes motetten zijn geschreven voor uitvoering bij begrafenisdiensten. In de concertzaal zijn ze niet vaak te beluisteren, wat alles te maken heeft met de beruchte moeilijkheidsgraad. Die vraagt namelijk om een topkoor. Het moge duidelijk zijn: dat staat er vanavond.
“Verbluffend nauwkeurig en krachtig.” (The Daily Telegraph)
“Als er een Nobelprijs was voor koren, dan zou The Monteverdi Choir als eerste worden bekroond.” (Le Monde)
J.S. Bach: Vier motetten uit BWV 225-230
Biber: Mysterie sonates
drieluik over hedendaagse kwesties
‘mightysociety9’ is onderdeel van de succesvolle reeks van theatermaker Eric de Vroedt over brandende hedendaagse kwesties. Dit drieluik op drie continenten gaat over mediamanipulatie, multinationals in Afrika en ontembare lusten: satire, tragedie en performance ineen. Deel 1 toont hoe de televisieopname voor een Nederlandse talentenjacht in een Afrikaans land steeds dubieuzere vormen aanneemt. In deel 2 slaat de flitsende persconferentie van een Europese multinational om in een tragedie van Medea-achtige proporties. Deel 3 is een duel tussen een hiphopdanser en een acteur waarin duistere passies en koel opportunisme om voorrang strijden.
funky blaasorkest uit de Balkan
King Naat Velio’s Original Kocani Orkestar is een van de meest funky blaasorkesten uit de Balkan. Hun muziek wordt dan ook gedraaid en geremixt door de beste Balkan Beats-dj’s. Live krijgt de groep tijdens ieder concert het publiek tot de laatste man aan het dansen. Het gezelschap uit Macedonië speelt gipsymelodieën, Turkse en Bulgaarse ritmes en zelfs een vleugje latin is de heren niet vreemd. Gepassioneerde solo’s op sax, trompet, klarinet en accordeon worden begeleid door vier tuba’s en een beukende ritmesectie.
“One of the great Balkan Gypsy brass bands.” (The Guardian)
een fantasievolle road story
Op zoek naar de Turkse identiteit ‘Avondland’ werd enthousiast ontvangen door de pers en ontving de Henriëtte Hustinxprijs. Acteur Sadettin Kirmiziyüz gaat op zoek naar de Turkse identiteit en volgt het spoor van de reis die zijn ouders van Turkije naar Nederland maakten. Zo ontstaat een fantasievolle ‘road story’ over opgelicht worden dankzij een Europese tongval, over de dag beginnen met het volkslied, over analfabeten, zigeunermuzikanten, kuisheid en dienstplicht.
Stadsschouwburg | do 29 sep 20.15 uur, do 30 sep 20.15 uur |
1e rang € 24,50 | 2e rang € 21,50
Frank Lammers in absurde comedy
Ko van den Bosch bewerkt deze klassieker van Aischylos hardhandig en maakt er hallucinerende science-fiction van. De held Prometheus denkt met een groep vrienden de vooruitgang te beginnen, maar in plaats van ‘onlosrukkelijk’ aan een Kaukasische rots geketend te zijn, loopt hij vast in de modder, niet ver van Almere. Evenals ‘Alice in Wonderland’ is ‘Prometheus’ een poëtisch-absurde afrekening met het zielloze, politieke klimaat en de triomfantelijke grijns van de banaliteit. Een absurde comedy, rock-‘n-roll en 6000 liter Almeriaanse kleipap in één.
tekst en regie: Ko van den Bosch · spel: Frank Lammers, Anna Schoen, Joris Smit, Peter VandeMeulebroecke, Adam Kissequel en Eva van Manen
een prettig gestoorde, grofgebekte cabaretière
Tja, achteraf. Aan wal, langs de zijlijn, vanuit je luie stoel, na het slikken, op rozen of voordat het fout gaat. Dan is het ‘Makkelijk praten’. Carolien Borgers weet er alles van. Ze zingt en spreekt over alles wat haar zoal bezighoudt, aait, verrast en verwart met een ongekend prachtige stem en haar oogverblindende verschijning, waarachter trouwens een prettig gestoorde, grofgebekte cabaretière schuilgaat.
“Een kraakheldere stem als instrument waarmee ze naar behoeven hoog, laag of schreeuwerig kan zingen (…) Met jaloersmakende energie en een flink acteervermogen stuitert ze over het podium (…) Carolien Borgers is gewoon erg leuk.” (Het Parool)
“Ze blinkt uit in het vertellen van verhalen die ze boven de huiselijke herkenbaarheid verheft door een verrassende woordkeus en een prettig ironische ondertoon. En voor haar liedjes geldt hetzelfde.” (NRC Handelsblad)
de pil van Boddé
Tot zijn eigen verbazing werd Mike Boddé’s eerste boek ‘PIL’ een groot succes. Hij beschrijft hierin de donkerste periode uit zijn leven, waarin hij aan grote depressies leed. Tijdens voorleesavonden bleek dat het boek ook goed uit de verf kwam op een podium en aangezien Mike toch voor alles een muzikant is, besloot hij er een muzikale voorstelling van te maken. Begeleid door zijn nieuwe band The Win-Win Situation, samengesteld uit louter topmuzikanten, presenteert Boddé een voorleesavond met veel drama, humor, muziek en een spetterend opgewekt toetje.
nostalgische luisterliedjes en New Orleans r&b
Singer-songwriter Gregory Page is op een aangename manier diep in de vorige eeuw blijven hangen. Zijn stem heeft iets weg van die van Chet Baker, zijn dromerige luisterliedjes hadden evengoed geschreven hadden kunnen zijn door James Taylor en Janis Ian of grijpen zelfs terug op de jazz en folklore uit de jaren twintig en dertig. Luister maar eens naar Pages vorig jaar verschenen album ‘Promise Of A Dream’: alsof je een lang vergeten juweeltje ontdekt. Tijdens deze tour deelt Gregory het podium met A.J. Croce. Deze Amerikaanse liedjesmeester blinkt vooral uit in sterk naar New Orleans geurende r&b-stampers en ballades, waarbij je automatisch aan Dr. John moet denken. Maar ook vergelijkingen met Randy Newman en John Hiatt duiken op.
“Page is wars van mode of trends en doet precies waar hij goed in is: mooie liedjes maken.” (8Weekly)